اين ديپلمات ارشد اظهار داشت: تصور ميکنم اشکال را تنها نبايد مثل هميشه به گردن ديگران و مثل هميشه استکبار جهاني انداخت و شايسته است کمي هم به ضعف خود در پيشبرد اهدافمان اعتراف نماييم. وزارت خارجه بايد پاسخ دهد، چرا کشور کوچکي مانند قطر که ادعاي دوستي با ما دارد، در مقاطع حساس اين دوستي را در حمايت از ما تعريف نميکند، در حالي كه از الطاف كمنظير ايران بهرهمند بوده كه نمونه كوچك آن، حضور بلندپايهترين مقام اجرايي كشور، تنها براي حضور در افتتاحيه بازيهاي آسيايي دوحه بود.
وي اضافه كرد: اجازه بدهيد صادقانه بگويم که ما نتوانستهايم از اهرمهاي اقتصادي در تنظيم روابطمان استفاده كنيم. آقاي رئيسجمهور در سفر به اندونزي، قول تأسيس پالايشگاه را به آن کشور ميدهند، ولي هيچ مابهازايي را از اين کشور گرفته نميشود. در مورد آفريقاي جنوبي نيز همين داستان تکرار شد. شرکت MTN آفريقاي جنوبي بدون هيچ معونه و مابهازايي، پروژه دوم تلفن همراه را بدون شرکت در مناقصه گرفت و دولت متبوعش پس از اطمينان از گرفتن اين امتياز بزرگ، در هر دو قطعنامه 1737 و 1747، عليه ايران رأي داد. آيا دولت و وزارت خارجه، پيش از دادن اين امتياز بزرگ که ترکها براي آن التماس ميكردند، نميتوانست از دولت آفريقاي جنوبي براي حمايت در اينگونه موارد امتياز بگيرد؟ به ويژه كه اين شركت بزرگ متعلق به ANC، حزب حاكم كنگره ملي آفريقاست و درواقع سود سرشار حضور اين شركت به عنوان اپراتور دوم در ايران، به جيب مقامات دولت آفريقاي جنوبي ميرود.
اين ديپلمات در پايان گفت: همه اين موارد نمايانگر ضعفهاي ديپلماتيکي است که تا آن را برطرف نکنيم، نميتوانيم در آوردگاه بزرگان جهان، از خود و حقمان دفاع کنيم.
