همراه با اين جناب سروان مرد، دو خانم پليس ديگر هم فعالانه مشغول گفت‌وگو و تذكر به برخي خانم‌هايي هستند كه از محوطه ميدان ونك عبور مي‌كنند. يكي از اين زنان پليس ارشاد، با انتقاد از پيش‌داوري‌هايي كه در اين زمينه صورت گرفته است، مي‌گويد: برخي از پسران و دختراني كه با برخورد دوستانه و بدون آمريت و خشونت ما روبه‌رو مي‌شوند، به ما مي‌گويند: به ما طوري القا شده بود كه گمان مي‌كرديم، دستان كساني كه آستين كوتاه بپوشند، رنگ مي‌زنيد و يا مثل سابق دستگير كرده و مجازات مي‌كنيد.

اين مأمور با بيان اين‌كه برنامه‌هاي ما در اين گشت‌ها، فقط برخورد با مانتوهاي تنگ، روسري‌هاي آشفته و شلوارهاي كوتاه است، اظهار اميدواري كرد كه بدحجابي مانند نداشتن كمربند ايمني، بي‌قانوني دانسته شود تا مردم متوجه شوند.
اما واكنش زنان و دختراني كه تذكر داده مي‌شود، چگونه است؟

يكي از دختراني كه به خاطر وضعيت پوشش خود، مورد تذكر قرار گرفته بود، با ابراز تشكر از برخورد خوب و آرام مأموران گفت: من به خاطر اين نصيحت دلسوزانه،‌ از اين به بعد از چنين لباس‌هايي استفاده نمي‌كنم. در مقابل شماري از دختران كه واكنش‌هايي مانند بالا دارند، عده ديگري از زنان و دختران هم مي‌گويند: مگر پوشش ما چه اشكالي دارد؟ آيا ما در كارهاي شخصي خودمان هم آزاد نيستيم؟

يك سرهنگ مسن‌تر پليس كه او نيز در حاشيه ميدان ونك مستقر شده، نظراتي مخالف نظريات ديگر مأموران دارد و مي‌گويد: در برخورهايي كه ما داشتيم، 70درصد ناراضي و مخالفند و 30 درصد، واكنش مثبتي نشان مي‌دهند كه آنان هم تنها به صورت مقطعي حجاب خود را اصلاح مي‌كنند.

وي مي‌افزايد: اين طرح حتي اگر هم ادامه پيدا كند، نوعي نقض غرض به شمار مي‌آيد، چون زنان و دختران پس از چند روزي كه با برخورد خوب و غيرفيزيكي ما روبه‌رو شدند، خيالشان راحت شده و با اطمينان از عدم برخورد و يا جريمه‌هاي قانوني، با پوششي زننده‌تر به بيرون از خانه مي‌آيند.

اين مأمور چنين كارهايي را وظيفه نهادهاي فرهنگي دانسته و كار نيروي انتظامي را ايجاد حاشيه‌اي امن براي چنين فعاليت‌هاي فرهنگي و اجتماعي مي‌داند و به خاطر مقطعي بودن، چنين برخوردهايي را، موجب به بار آمدن نتيجه عكس ارزيابي مي‌كند.