آقاي رئيس جمهور  !مراقب باشيد  !

جنابعالي در نامه خود به جرج بوش وجود فقر و تنگدستي در "بعضي از ايالات" امريكا را به رئيس جمهور اين كشور ، تذكر داده ايد و از هزاران نفر بي خانماني سخن گفته ايد كه در اين كشور ، زندگي مي كنند اما ، آيا نمي توان همين موارد را خطاب به خود جنابعالي نوشت ؟ و طرفه اينكه ، جنابعالي ، در همه سخنان تبليغاتي خود در ايام انتخابات ، بر محوريت اقتصاد و لزوم بهره مندي همه آحاد جامعه از "رفاه" و گسترش عدالت اجتماعي تاكيد داشته ايد . اما لابد از آنچه كه در زمان زمامداري حضرتعالي ، بر اقتصاد كشور رفته ، مطلعيد گراني فزاينده ، افزايش ريسك اقتصادي كشور ، كاهش نگران كننده جذب سرمايه هاي خارجي ، انحراف سرمايه ها از بخش هاي مولد به واسطه گري و مواردي از اين دست وقتي در كنار ابراز نگراني هاي مكرر اقتصاد دانان از آينده اقتصادي كشور قرار مي گيرد ، آتيه چندان روشني را نويد نمي دهد . اين در حاليست كه در تمام مدت دولت  8  ساله سيد محمد خاتمي ، به تاييد گزارش هاي مكرر مراجع اقتصادي بين المللي ، ايران از رشد اقتصادي بالاتر از  6  درصد برخوردار بوده است . مي دانيد اين يعني چه ؟ در تمام تئوري هاي اقتصادي ، اين نكته پذيرفته شده ايست كه اگر كشوري  10  سال مداوم از اين حد رشد اقتصادي برخوردار شود ، وارد مرحله شكوفايي اقتصادي مي شود . آقاي رئيس جمهور ! صداي گسست اين زنجيره فرخنده ، به گوش مي رسد ! مراقب باشيد  ! به صدای کسانی که همه چیز را خوب وهوا را بهاری می بینند توجه ننمایید